Een oefenwedstrijd in Engeland is voor sommige clubs niet meer dan een potje in de voorbereiding, maar voor ons ligt dat anders. De wedstrijd tegen Luton Town komt voort uit de vriendschap tussen supporters van beide clubs. Voor het eerst reizen we af naar Luton voor een uitwedstrijd tegen de Engelsen. Dat ruim 900 Eagles-supporters hetzelfde doen, zegt genoeg. Een bizar aantal voor een Europese oefenwedstrijd.
Voor een deel van de groep begint de reis op zaterdagmiddag. Op het vliegveld blijkt al snel dat we alle tijd hebben. De vlucht loopt ongeveer een uur vertraging op en dus doen we wat je op zo’n moment hoort te doen: een paar pilsjes halen en vooral niet te moeilijk doen.
Na de vertraging komen we zaterdag aan het einde van de middag aan. We droppen de spullen bij het hotel en gaan daarna de stad in. Luton laat onderweg direct zien waar de stad onder meer om bekendstaat. De zwervers en junks liggen goed verspreid door het centrum. Je hoeft er in ieder geval niet lang naar te zoeken.
Na wat eten lopen we richting pub The Wheelwright Arms. Daar is het gezellig druk. Steeds meer Eagles-supporters en mannen van Luton vinden hun weg naar binnen. De contacten worden over en weer gelegd en onder het genot van een biertje volgen goede gesprekken. Precies zoals deze wedstrijd bedoeld is: supporters van twee clubs die elkaar opzoeken en samen een gezellige avond hebben.
Op de terugweg naar het hotel wordt hier en daar nog een biertje meegenomen. De avond eindigt uiteindelijk in de lobby van het hotel. Na wat napraten en de laatste biertjes van de dag duiken we ons nest in. De volgende dag staat de wedstrijd op het programma.
Op zondag trekken we richting Kenilworth Road. We hebben vooraf genoeg beelden van het stadion gezien, maar in het echt is het nog mooier dan voorgesteld. In een tijd waarin steeds meer clubs in dezelfde soort stadions spelen, is dit er nog één met een eigen gezicht. Midden tussen de huizen, krap, oud en vol karakter. Alleen de route naar het uitvak is voor veel supporters al de moeite waard.
Eenmaal bij het stadion blijkt dat de meegenomen sfeerartikelen niet naar binnen mogen. Spandoeken en andere materialen blijven buiten en ook de trommel ontbreekt vandaag. Vervelend, zeker bij een wedstrijd als deze, maar het blijkt al snel geen groot probleem te zijn. Ruim 900 Kowet-supporters vullen het uitvak en vanaf het begin wordt er continu gezongen. Zonder trommel, zonder uitgebreide sfeeractie, maar met genoeg mensen die er zin in hebben.
Go Ahead begint goed aan de wedstrijd en komt halverwege de eerste helft op voorsprong. Stefán Sigurdarson maakt knap de 0-1 en laat het uitvak juichen. De voorsprong geeft de sfeer nog een extra zet. De liederen blijven elkaar opvolgen en ook in de rustigere fases van de wedstrijd valt het nauwelijks stil.
Na het laatste fluitsignaal staat er een 0-1 overwinning op het bord. Een prima resultaat, maar deze reis draait om meer dan alleen de uitslag. Het eerste bezoek aan Luton, de avond in The Wheelwright, de ontmoetingen tussen beide supportersgroepen en een vol uitvak op de zondag maken deze trip zo bijzonder.
Met een overwinning op zak beginnen we aan de terugreis. Een geslaagde eerste trip naar Luton en wat ons betreft zeker niet de laatste. Na deze oefenwedstrijd kan de focus volledig op het nieuwe Eredivisie seizoen. Zaterdag 8 augustus wacht in De Adelaarshorst de openingswedstrijd tegen promovendus Willem II. Kom allemaal in je roodgele (thuis)shirt naar het stadion! De aftrap is om 18.45 uur. Tot dan!
