Na drie geweldige Europese uitwedstrijden is het alweer tijd voor de laatste. We reizen de club voor de tweede keer achterna naar Frankrijk, maar dit keer is Nice de eindbestemmingen. Een groot deel van de supporters stapt op woensdag in de trein, het vliegtuig of de auto naar het zuiden.
Ook wij zijn er op woensdag al. Voetballen doen we pas op donderdag en daarom staat er voor de woensdagavond een gezellig feestje gepland. Want wat er niet lukte in Lyon, is ons in Nice wel gelukt: het regelen van een grote kroeg waar we ons samen kunnen voorbereiden op de wedstrijd(dag). In Pub Van Diemen’s is de opkomst groot en de woensdagavond verloopt heerlijk: muziek, drank en gezelligheid maken het tot een geslaagde avond. We vergeten even dat we in Frankrijk zijn, en dat moet je nooit doen. Aan het einde van de avond gaat de politie op zoek naar ‘sensatie’ en beginnen groepjes in te sluiten die op weg zijn naar het hotel. Het is weer een nare nasmaak aan een geweldige avond.
Wedstrijddag! De donderdag begint voor velen stroef, maar al snel komen we er door. Vanaf 14:00 uur verzamelen we wederom bij Van Diemen’s, waar het wederom erg gezellig is. Als het tijd is om de kaarten om te wisselen, begint het gezeur. Het gaat allemaal erg langzaam. Mensen die hun kaartje hebben worden in stampvolle bussen naar het stadion vervoerd. Daar begint de controle. En wat voor één! Alles wordt in beslag genomen: vapes, airpods en powerbanks. Deze mogen we later ophalen in Deventer. Wat een geluk…
Het uitverkochte uitvak maakt vanaf minuut 1 veel geluid. In de verder vrijwel lege Allianz Riviera is dat ook niet erg lastig. De fanatieke aanhang is wel aanwezig en vanaf de korte zijde komen groepjes richting het uitvak. Ze zetten de aanval in, maar deze wordt afgeslagen door Kowet-supporters. Het duurt zo’n zeven minuten, maar iedereen is wel even onder de indruk. Het hele gebeuren is niet bevorderlijk voor de sfeer in het uitvak.
Op het veld ziet het er allemaal moeizaam uit. Go Ahead Eagles is slordig en dat resulteert al na tien minuten in een tegengoal. Nice, dat helemaal niet in vorm is, loopt de ploeg van Melvin Boel aan alle kanten voorbij. Nog voor rust wordt het 2-0. Als het na een uur spelen ook nog 3-0 wordt, is het klaar. In het uitvak maken we er nog wel een feestje van en er mag zelfs nog gejuicht worden: Finn Stokkers zet de 3-1 op het scorebord. We verliezen voor de tweede keer in Frankrijk.
Na de wedstrijd bedanken we de spelers voor vier geweldige tripjes. Aanvoerder Mats Deijl, die zal vertrekken naar Feyenoord, wordt nog één keer speciaal in het zonnetje gezet. Het stadion loopt ondertussen leeg. Ook wij willen graag terug naar het centrum. Toch moeten veel supporters nog even geduld hebben. In groepjes van 300 man mogen we het stadion verlaten. De laatste supporters kunnen daardoor pas ruim 1,5 uur na de wedstrijd de bus in.
Het waren heerlijke uitwedstrijden. We hebben gelachen, gejuicht en gezongen. Ook hebben we een enorme bloedhekel ontwikkeld aan Frankrijk en haar politie. Het Europese seizoen lijkt voorbij, maar we hebben nog een toetje tegoed. Donderdag nemen we het in eigen huis op tegen Braga. Laten we er dan nog één keer een groot feest van maken. Tot dan!
